Friday, June 14, 2019

सावली



आपल्यातलं नातं काय
हे आपण दोघंच जाणतो

दुःखांच्या नद्या एकमेकांना भीडतात
कारण त्यांना एकट्यानं सडायचं नसतं

दुष्काळातही टिकवून ठेवलेल्या किनाऱ्यावरून
आपण एकमेकांना ढग पाठवण्यात यशस्वी होतो
आणि मेमरीच्या बोटीवरून
कधीकधी एकमेकांच्या वादळात दाखल होतो

मृतप्राय हृदये  जमान्याने  टांगून ठेवलेली

कत्तलखाने डॅझलिंग
आणि त्यांच्यातला केऑस शुद्ध शाकाहारी



प्रकाशानेच जी बरी होऊ शकते
ती तूच ती तूच

कॅन्सरमध्ये गोल्ड एजही असते ओल्ड एजही

गर्भाशयाच्या शक्यता संपल्या कि
सृजनाच्या पॉसिबलिटीज लायबेलिटीज वाटू लागतात

" इतके दिवस आम्ही सेक्स करत होतो
आणि कन्डम वापरत होतो
माहित असते जर मूल होणारच नाही तर  "
हसत हसत सांगतांना
तुझी दातखिळी कशी बसत नाही ?

तू वेदनांची अख्खी अँथॉलॉजी घेऊन जन्माला आलीयेस का ?



आनंद दुःख बुद्ध गंध
मला नका सांगू काय तीव्र काय मंद ?

गाथा त्रिपिटक उपदेश संयम
दारू पितांना आणा तमाशाची छमछम

मराठी डिपार्टमेंटला आठ दलित प्राध्यापक
एकही उच्चवर्णीय मारत नाही मराठीत झक

गेली गेली गेली लाईट गेली
कायमची गेली कि ही लोडशेडिंगची तात्पुरती सावली ?



मुस्लिम स्त्रिया बुरखा घालतात म्हणून
त्यांच्यात काम करायचे म्हणून
बुरखा घालणारी तुझी आई

गुप्ततेचे  नियमित परफॉर्मन्स
मिस्टिक वाटणाऱ्या दुःखाचे आकर्षण

भाषेचा रोजच होणारा शेवट
चेहरा मिस्सीन्ग करून बोलणे

कॉमेडी डोळ्यात पाणी आणते

डिस्टॊर्ट होणारे उंबरठे
बुरख्यात वावरणारी टू नेशन थेरी

फाळण्यांच्या फलाटावरून अनेक हत्यांच्या पळालेल्या गाड्या
हुंदक्यांना कम्पोज करणारे गळे

तुझ्या आठवणींच्या पारावर आपण गप्पा मारतो
सपासप मारणाऱ्या गप्पा



कपाळावरचे पक्षी पाहू कि आभाळ ?
गालातले दगड पाहू कि चंद्र ?

ओठावरची मॅट्रिक्स पाहू कि किसेस ?
डोळ्यातले मीठ पाहू कि अस्वस्थता ?

आमंत्रणांना टाळण्यात मी आता निपुण झालोय
कामवासनेचा अस्त झालेल्या माणसाला विपुल सुख लाभते

तुझा माझ्या मोक्षावर विश्वास नाही

रेग्युलर जगणारा मनुष्य
बुद्ध कसा असू शकतो

मी तुझ्या कमळात बसून
पद्मासन घालावे काय ?



आपण आपणातूनच हद्दपार झालोय
आता वेगळ्या अस्पृश्यतेची गरज काय ?

रेकॉर्डवर तुमचे नाव असू शकते दुःख नाही

मी माझ्यापासून गॅपच्या अंतरावर ठेऊन जगले
आता मरावेही तसेच काय ?

गोंधळ दारूचे पैसे देतो
आणि चकणा म्हणून कधीकधी मी तुला आठवते

तू माझा बेस्ट फ्रेंड असूनही
तुला हे समजत कसं नाही श्रीधर ?



श्रीधर गवारीची भाजी तुला आवडते म्हणून केलीये

श्रीधर तुला आणखी एक चपाती लाटून देऊ का

श्रीधर बाळकृष्ण कवठेकर असं म्हणाले

श्रीधर तमाशातून मुस्लिम गायब होतात
मी त्यावर लिहू काय ?

श्रीधर हे श्रीधर ते श्रीधर असे श्रीधर तसे

पोरी तुझ्या दुःखात मी
मरून जावं  असं तुला वाटतं काय ?



अंतकरणात गदगदणाऱ्या तलवारींना
आपण गुलाब भेट देऊ

बाईच्या गळ्यात दागिना म्हणून
आख्खी पृथ्वी घालू

माणूसच माणसाची जागा रे
बाकी क्षणांच्या बागा रे

माझ्या सावलीनं मला गिळलं श्रीधर

मी तुझ्या शेजारी तुला न दिसता
सावलीसारखा उभाय

श्रीधर तिळवे नाईक



No comments:

Post a Comment