मी कधीही जाऊ शकतो
माझा काही नेम नाही

माझे विसर्जन होऊन गेलयं
जे शिल्लक आहे ते शारीरिक दृष्ट्या यातनामय आहे

रोगांचा अनावश्यक डोलारा
आणि वय पकडत वयात थरथरणारे शरीर

आनंदाचा आलिशान कारंजा त्यातून उडतोय
आणि समुद्राला माझ्या हाताचे हातवळण लावतोय

पाणी मळून त्याच्या चपात्या लाटणे सुरूच आहे

लोक खातायत
पण मला थांबवायला ते पुरेसं नाही

मी वाट पहातोय त्या अदभूत इशाऱ्याची
जो समुद्र गिळवून आत प्रकटेल

तोवर हा कॉन्टेम्पररी वॉटर डान्स

श्रीधर तिळवे नाईक

(आत्ताच्या कविता ह्या काव्यफाइलीतून )

*****************************